Nagana i krytyka

Jeżeli chcemy, by krytyka odniosła pozytywny skutek, powinniśmy przekazać ją dziecku spokojnym tonem, nie raniąc jego poczucia własnej wartości. Odpowiednio wyrażona krytyka spowoduje, że dziecko, chcąc nam sprawić przyjemność i żyć z nami w zgodzie, w przyszłości będzie się starało nie popełniać tych samych błędów. Niestety rodzice najczęściej widzą tylko błędy popełniane przez dzieci, nie dostrzegają natomiast ich dobrej woli. Często krzyczą, a chwalą dużo rzadziej lub prawie wcale. Dzieci, które poddawane są ciągłej krytyce dochodzą do przekonania, że rodzice nigdy nie są z nich zadowoleni, i że na pewno ich nie kochają. Aby móc znieść ciągłe krzyki i nagany, dzieci stają się obojętne na to, co mówią rodzice. W głębi ducha są bardzo niepewne siebie i zrażone do świata. Nie mogą znieść siebie samych i zaczynają nienawidzić rodziców. Nagany i krytykę powinniśmy stosować możliwie jak najrzadziej i zawsze w od-niesieniu do konkretnego zachowania, a nie do dziecka.