Pochwała i akceptacja

Potrzeba pochwały i akceptacji to pod-stawowe potrzeby dziecka, a jednocześnie dwie najbardziej skuteczne metody oddziaływań wychowawczych. W szczególności w wychowaniu małego dziecka pochwała rodziców jest pewnego rodzaju drogowskazem. Wzmacniając pozytywnie te zachowania niemowlęcia, które uważamy za pożądane, ukazujemy mu, że pewne postępowanie szczególnie nam się podoba. Jeżeli chcemy, by dziecko powtarzało określone czynności, musimy je nagradzać pochwałą. Wyrazy radości, zadowolenia i dumy z postępów czynionych przez dziecko są rzeczą zupełnie naturalną. Niemowlę i małe dziecko słysząc pełne zachwytu wyrazy uznania, czy głośno wyrażaną radość, czuje się dowartościowane w swoich działaniach i zmotywowane do dalszych prób. Także starsze dzieci potrzebują pochwał i uznania. Dzięki temu nabierają chęci do wzmożonego wysiłku i zaczynają bardziej wierzyć w swoje siły. Jednak w tym okresie pochwała wyrażana zbyt często lub w sposób automatyczny traci swoją wartość. Przesadne wyrazy uznania, nieproporcjonalne do osiągnięć, mogą wywrzeć bardzo niekorzystny wpływ na dziecko. Zaczyna ono przeceniać swoją wartość, staje się zarozumiałe, ważne i zawsze chce być w centrum zainteresowania ("Spójrzcie! Czy nie jestem wspaniały?"). Pochwała jest najbardziej skuteczna, jeżeli stosujemy ją w specjalnych przypadkach i w umiarkowanej formie, tylko wówczas, kiedy starania dziecka rzeczywiście zasługują na uznanie. Chwalić należy z wyczuciem i przekonywająco, gdyż dzieci doskonale wyczuwają, czy nasze uznanie jest szczere.